mainstand

Feature

สงสัยกันไหมทำไมนักกีฬาต้องแปะมือ… และมันช่วยเพิ่มโอกาสชนะได้จริงหรือ?



การแปะมือกันของนักกีฬา คงเป็นภาพที่คอกีฬาชาวไทยคุ้นตาอย่างดี ยามรับชมการถ่ายทอดกีฬาเซปักตะกร้อหรือวอลเลย์บอล   


 

ไม่ว่าจะเป็นก่อนเกม ระหว่างเกม หลังเกม ได้แต้ม เสียแต้ม เราก็มักเห็นภาพการแตะมือกันของนักกีฬาไทยอยู่เสมอ โดยเฉพาะกีฬาประเภททีม

แล้วผู้อ่านเคยสงสัยหรือไม่ ? ทำไมนักกีฬาเหล่านั้นถึงต้องสัมผัสมือกับเพื่อนร่วมทีม อยู่แทบทุกเพลย์ ทุกช่วงเวลาพักระหว่างคะแนน ทั้งที่การแปะมือก็เป็นเพียงแค่ลักษณะการสื่อสารภาษากายเท่านั้น 

Main Stand ขอผู้อ่านพาไปไขคำตอบผ่านงานวิจัย และจากปากคำของนักกีฬาไทยที่ประสบความสำเร็จว่า การแตะมือกับเพื่อนร่วมทีมระหว่างเกม เพิ่มโอกาสสู่ชัยชนะจริงหรือ ? 

 

นักกีฬาแปะมือเพื่ออะไร ?

“การแปะมือที่ผมใช้ มีอยู่ 3 แบบ แต่ละลักษณะ ก็จะใช้ในสถานการณ์ที่ต่างกันออกไป” พรชัย เค้าแก้ว นักเซปักตะกร้อทีมชาติไทย ผู้กวาด 10 เหรียญทองเอเชียนเกมส์, 16 เหรียญทองซีเกมส์ กล่าวเริ่ม 

“การแปะมือแบบแรก คือการแตะมือด้านข้าง จังหวะรับลูก เพื่อให้เพื่อนร่วมทีมมีความพร้อม เตรียมรับลูก เนื่องจากเซปักตะกร้อเป็นกีฬาที่เกมค่อนข้างเร็ว ในระหว่างการแข่งขัน เราไม่มีจังหวะได้คุยกันเยอะนัก ฉะนั้นการแปะมือจึงเป็นเหมือนการทำให้เพื่อนร่วมทีม ตื่นตัว มีสมาธิกับเกม” 

เซปักตะกร้อ คงเหมือนกับหลายๆ ชนิดกีฬาประเภททีม อย่างเช่น วอลเลย์บอล, บาสเกตบอล, ฟุตซอล ที่เกมการแข่งขันดำเนินไปอย่างรวดเร็ว และพื้นที่ของสนามแข่งขันก็ไม่ได้กว้างใหญ่นัก 

เป็นธรรมดาที่ในการแข่งขันระดับชาติ  นักกีฬาตัวแทนประเทศ จะต้องพบเจอ ความกดดัน ความเครียด ความกังวลต่างๆ ที่มากกว่าการแข่งขันระดับสโมสร หรือในการฝึกซ้อม ยิ่งถ้ากีฬาชนิดนั้น มีการนับแต้มไหลทุกการเล่น ความผิดพลาดส่วนบุคคลของนักกีฬาในบางจังหวะ อาจส่งผลไปถึงความมั่นใจได้เลย

“การแปะมือแบบที่ 2 คือแปะมือในลักษณะที่ 2 เป็นการแปะมือ หลังจากทีมทำแต้มเสีย ถ้าแต้มนั้นเกิดจากความผิดพลาดของใครคนหนึ่งในทีม เพื่อนๆ ร่วมทีมในสนามคนที่เหลือก็ต้องมาแปะมือ เพื่อให้กำลังใจ และไม่ให้เขาเสียความมั่นใจ”

“ส่วนแบบที่ 3 ก็คือการแปะหลังทีมทำคะแนนได้ อันนี้ก็ง่ายๆครับ เป็นการแปะมือพื่อแสดงความดีใจ และสร้างความมั่นใจให้กันและกัน ในจังหวะต่อไป” พรชัย เค้าแก้ว เผยถึงลักษณะการแปะมือทั้ง 3 แบบที่เขาใช้ในเกมการแข่งขันตลอดการรับใช้ทีมชาติ 

 

ไขคำตอบจากวิทยาศาสตร์

พรชัย เค้าแก้ว อธิบายลักษณะของการแปะมือ ผ่านมุมมอง ความรู้สึก และประสบการณ์ของตัวเอง แต่ในแง่ของวิทยาศาสตร์ มีการค้นคว้าศึกษาวิจัยเพื่อหาคำตอบของเรื่องนี้เช่นกัน  

ไมเคิล คราอุส (Michael Kraus) และ แดเชอร์ เคลท์เนอร์ (Dacher Keltner) สองดูโอนักวิทยาศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนีย ได้ทำวิจัยในหัวข้อที่ว่า การตบบ่าและแปะมืออาจเป็นกุญแจสู่ชัยชนะ ? 

สารตั้งต้นมาจาการที่เขาทั้งคู่ สังเกตอากัปกริยาของ นักบาสเกตบอล ระหว่างการชมถ่ายทอดสดเกมยัดห่วง NBA ซึ่งพวกเขาได้ค้นพบว่า ทีมได้รับชัยชนะมักเกิดจากการที่ผู้เล่นในทีมแตะตัวกัน 

โดยยกตัวอย่างจังหวะที่ คริส บอช ซูเปอร์สตาร์ของ ไมอามี ฮีต ทำบอลเสียและแสดงอาการผิดหวัง แต่เขาได้รับกำลังใจจาก ดเวย์น เหวด แตะตัวเขาสองที หลังจากนั้นเขาก็กลับมามั่นใจและช่วยให้ทีมชนะ

“การสัมผัส มันเป็นวิธีการอย่างหนึ่งที่พวกเขาใช้สื่อสารว่า พวกเขายังอยู่เคียงข้างกัน แม้ในช่วงย่ำแย่ของเกมก็ตาม” คราอุส กล่าวกับ ABC News ขณะที่ เคลท์เนอร์ เสริมว่า “หากการสัมผัสนั้นเกิดขึ้นโดยความเชื่อใจ มันช่วยให้นักกีฬาเล่นได้ดีขึ้นอย่างแน่นอน”

งานวิจัยของพวกเขา บ่งชี้ว่า มนุษย์มีลักษณะที่โดดเด่นในการสื่อสารอารมณ์ เช่น ความรัก, ความเกลียด , ความโกรธ, ความเห็นอกเห็นใจกัน ผ่านการแปะมือหรือแตะแขน 

เพราะการสัมผัสสามารถกระตุ้นร่างกายปล่อย ออกซิโตซิน (Oxytocin) ในสมอง ซึ่งเป็นสารที่ทำให้เกิดความรู้สึกไว้วางใจ ถ้าถูกนำมาใช้อย่างถูกจังหวะและชาญฉลาด มันจะทรงพลังมาก 

ดังนั้น มนุษย์ทั่วไป ก็สามารถเอาพลังแห่งความไว้วางใจมาใช้ในชีวิตประจำวันได้ด้วย ไม่เพียงแค่เฉพาะนักกีฬาเท่านั้น ยกตัวอย่าง การลูบหลังลูกค้าของช่างซ่อมรถ ย่อมทำให้เกิดความรู้สึกงานจะเสร็จเร็วขึ้น ปัญหาจะถูกแก้ไขได้ 

 

สัมผัสแห่งชัยชนะ 

การแปะมือระหว่างเกมของนักกีฬา หากมองผิวเผินก็ดูเหมือนเป็นรายละเอียดที่เล็กน้อย แต่เมื่อทำความเข้าใจมันอย่างลึกซึ้ง เรื่องนี้มีความสำคัญมากกว่าที่คิด เพราะเป็นการกระทำที่ส่งผลถึงความรู้สึกทางใจ

แม้นักมนุษย์จะมีการฝึกฝนมาอย่างดีเพียงใด ร่างกายภายนอกแข็งแรงแค่ไหน หากแต่เนื้อในของนักกีฬา ก็ยังเป็นเพียงแค่มนุษย์คนหนึ่ง ที่มีความรู้สึก นึกถึง ต้องการความรัก ความเข้าใจ และความเห็นอกเห็นใจ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ไม่เป็นใจในการแข่งขัน

การแปะมือ ตบบ่า แตะตัว จึงเป็นการสื่อสารภาษากาย ที่ไม่ต้องพูดจาแม้แต่ประโยค แต่มีพลังอย่างมหาศาล และเป็นกุญแจดอกหนึ่งไปสู่ชัยชนะ ที่นักกีฬาประเภททีม ไม่อาจมองข้ามได้ 

“แม้ว่ากีฬาตะกร้อ ไทยเราจะเป็นชาติที่มีศักยภาพเหนือกว่าชาติอื่น แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นการแข่งขันระดับชาติ นักตะกร้อทุกคน ต้องเจอกับความกดดัน และความเครียดอยู่แล้ว” 

“ในบางครั้ง เราหรือเพื่อนร่วมทีม อาจกดดันจนเล่นผิดพลาด คู่แข่งทำแต้มได้ติดๆกัน แต่การได้หยุดใช้เวลาสักนิดเพื่อแปะมือกัน ก็สามารถช่วยให้สมาธิของเรากลับคืนมา หรือสลัดความรู้สึกผิดหวังออกไป บางทีรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ พวกนี้มันช่วยให้เรากลับมาสู่เกมได้” 

“อย่างหน้าที่ผมเป็นตัวฟาดทำคะแนนให้ทีม หากผมทำแต้มได้ แล้วมีเพื่อนร่วมทีมมาแสดงความดีใจ หรือแตะมือเรา มันยิ่งเพิ่มความมั่นใจให้ผมมากขึ้นไปอีก ความกดดันก็จะหายไป” 

“แต่ถ้าจังหวะไหนผมทำพลาด ทีมเสียคะแนน แล้วเพื่อนไม่มาแปะมือ มันก็ทำให้สภาพจิตใจของผมดร็อปลงไป มันเกิดความคิดว่า เพราะอะไรทำไมเพื่อนไม่ถึงมาแปะมือ ? ฉะนั้นในทุกครั้งที่เล่น ผมจึงแปะมือกับเพื่อนร่วมทีมเสมอ ไม่ว่าจังหวะนั้นจะเป็นอย่างไรก็ตาม” พรชัย เค้าแก้ว หนึ่งในันักกีฬาที่ประสบความสำเร็จมากสุดในไทย ทิ้งท้าย

 

แหล่งอ้างอิง

https://abcnews.go.com/Health/winning-touch-nba-teams-touch-win-study/story?id=13801567&fbclid=IwAR1bLblyf24AUSO2N98Pjnd8i1jNBxfvfDW0C7fR2SW51QlapIjUKqZrl3w



ชื่นชอบบทความนี้ของ : อลงกต เดือนคล้อย ?

แชร์เลยหากคุณอยากแบ่งปันกับคนใกล้ตัว



บทความที่เกี่ยวข้อง